Erę nowoczesnego lecznictwa psychiatrycznego rozpoczął Wagner-Jau-regg (1917 r.) wprowadzając leczenie zimnicą porażenia postępującego. Wstrzykiwał on chorym na porażenie postępujące krew ludzi chorych na zimnicę (malarię). Ta nowa, aktywna metoda terapeutyczna w stosunku do chorych na organiczne schorzenie mózgu stała się punktem zwrotnym w historii lecznictwa psychiatrycznego. Zaczęła zanikać postawa bezradności wobec chorób psychicznych, bierna postawa pielęgnacji i opieki nad chorymi zaczęła ustępować miejsca aktywnym oddziaływaniom na patologicznie zmienioną psychikę człowieka. Przed zastosowaniem tej pierwszej aktywnej metody leczenia psychicznie chorych próbowano stosować różne formy terapii wobec chorych na nerwice, psychozy czynnościowe i organiczne. Stosowano z różnym powodzeniem wypróbowane w medycynie somatycznej środki i sposoby oddziaływań leczniczych. Wiele z nich to zabiegi fizykoterapeutyczne (kąpiele, parówki, zawijania), oddziaływania środkami psychologicznymi na chorego (różne formy psychoterapii) lub podawanie środków nasennych i uspokajających. Szpitale psychiatryczne różniły się jednak w sposób zasadniczy od szpitali somatycznych. Panował w nich szczególny swoisty typ pielęgnowania chorych. W związku z niewielkimi poprawami uzyskiwanymi w opisanym typie leczenia chorzy wymagali wielokrotnie' unieruchomienia mechanicznego, umieszczania na salach odosobnionych,, niekiedy nawet brutalnego krępowania. Wszystko to razem nadawała szpitalom psychiatrycznym piętno zakładów detencyjnych. W miarę rozwoju myśli terapeutycznej i wprowadzania śmiałych propozycji leczniczych zaczęła się zmieniać sytuacja samych chorych, stosunku leczących do nich, wreszcie optymistyczna zaczęła się stawać prognoza w chorobach psychicznych i zaczęto uzyskiwać coraz lepsze poprawy, a nawet wyleczenia. Liczba leków psychotropowych jest dzisiaj tak ogromna i w tak szybkim tempie wzrasta, że nawet specjalista w tej dziedzinie nie jest zdolny poznać ich wyczerpująco, zapamiętać mnóstwo synonimów fabrycznych; nawet powstają trudności w odróżnieniu leków najbardziej wartościowych od mniej wartościowych i przydatnych w terapii. Należy zachować dużą ostrożność i wielki krytycyzm kliniczny, oparty na doświadczeniu, aby zdecydować się na określoną kurację lekami psychotropowymi. W mniejszym rozdziale zostaną omówione tylko te formy aktywnej terapii psychiatrycznej, które do dzisiaj znajdują zastosowanie w lecznictwie, z tym że główny nacisk położony zostanie na teoretyczne założenia tych form terapii z wyjaśnieniem mechanizmów ich działania.

skateshop online bicom lublin Dobrze dobrane soczewki kontaktowe mogą zastępować okulary. gastroskopia