Leki psychoanaleptyczne są to preparaty, których wspólną właściwością jest podwyższanie nastroju, aktywności psychicznej oraz napięcia emocjonalnego chorego. Leki psychoanaleptyczne zwane potocznie lekami przeciwdepresyjnymi dają się podzielić na trzy podgrupy: 1) leki psychoenergizujące, 2) leki tymoleptyczne (tymoanaleptyczne), 3) leki ty-moeretyczne. Leki psychoenergizujące (psyc/iotonżca, excitantia) charakteryzują się działaniem ośrodkowo pobudzającym. Zaliczamy tu takie środki jak: strychnina, kardiazol - środki poprawiające ukrwienie mózgu (pochodne kwasu nikotynowego, preparaty prokainowe, pirydoksyna, centrofenoksyna i inne) i środki sympatykomimetyczne (psychedryna i inne). Pobudzające działanie tych środków objawia się przyspieszeniem toku myślenia, ułatwieniem skupienia uwagi, wzmożonym samopoczuciem i pozornym niedoznawaniem uczucia zmęczenia i senności. Długotrwałe przyjmowanie tych leków zawsze może grozić przyzwyczajeniem prowadzącym do uzależnienia, dlatego leki te winny być przyjmowane pod kontrolą lekarską. Leki tymoleptyczne są spokrewnione z niektórymi neuroleptykami i mają wspólne z nimi własności farmakologiczne. U osób zdrowych tymoleptyki nie mają działania pobudzającego na nastrój. Wśród leków tymoleptycznych takie preparaty jak: imipramina, pertofran, sur-montil, anafranil, insidon stosujemy najczęściej w stanach depresyjnych przebiegających z widocznymi objawami zahamowania psychoruchowego. Amitryptylinę, nortryptylinę i noksyptyliną stosujemy w stanach depresyjnych przebiegających z dużym komponentem lęku i niepokoju. Prawie wszystkie tymoleptyki wykazują na początku leczenia mniejszy lub większy wpływ uspokajający i nasenny, który po kilku dniach ustępuje. Podobnie jak neuroleptyki preparaty te mogą dawać objawy parkin-sonopodobne, mogą też powodować zaburzenia krążenia do zapaści orto-statycznej włącznie. Przy zażywaniu ich chorzy skarżą się na wysychanie błon śluzowych, wzmożoną potliwość, zaburzenia akomodacji, zawroty głowy. Leków tych nie należy podawać w godzinach wieczornych (po godzinie 17), bo powodować mogą zaburzenia snu. Tymoleptyki u osób z organicznymi uszkodzeniami mózgu mogą wywoływać w przebiegu kuracji zespoły antycholinergiczne, czyli zaburzenia świadomości podobne do stanów majaczeniowych. Przeciwwskazaniem do podawania tymoleptyków są stany zatrucia alkoholem i barbituranami oraz jaskra.