Psychofarmakoterapia jest szerokim pojęciem obejmującym aspekty praktyczne i metodyczne (wskazania, przeciwwskazania, metody prowadzenia kuracji, wyniki, działania uboczne, powikłania) stosowanie łęków psychotropowych. Leki psychotropowe, wprowadzone do leczenia nerwic i psychoz w latach pięćdziesiątych bieżącego stulecia, są to substancje chemiczne działające wybiórczo na układ nerwowy człowieka i wpływające zdecydowanie na jego stan psychiczny. Zgodnie z propozycją Delaya wszystkie leki psychotropowe można podzielić na trzy zasadnicze grupy:

1) leki psycholeptyczne,
2) leki psychoanaleptyczne,
3) leki psychodysleptyczne.

Leki psycholeptyczne są to preparaty, które obniżają aktywność psychiczną zarówno emocjonalną jak i intelektualną człowieka, obniżają napęd psychoruchowy i usuwają ostre objawy psychopatologiczne. Grupę tę dzielimy z kolei na leki hipnotyczne, to znaczy nasenne i uspokajające, ataraktyczne, czyli trankwilizatory, stosowane w celu złagodzenia niepokoju psychicznego, zmniejszenia lęków, wywołania uczucia odprężenia psychicznego i leki neuroleptyczne - środki o silnym działaniu, zwane również antypsychotykami. Leki nasenne i uspokajające ułatwiają zasypianie i przedłużają sen. Do tej grupy zaliczamy: bromural, karbromal, glimid, rela-dorm, hemineurynę, weronal, ipronal, difergan i inne. Leki te w zależności od dawki działają uspokajająco lub nasennie. Dawki terapeutyczne nie powodują powikłań. Leki te nadają się jedynie do stosowania doraźnego, nie mogą być przyjmowane przez długi czas (możliwość przyzwyczajenia lub spadek skuteczności działania). Trankwilizatory. Należą do tej grupy różne substancje chemiczne, które usuwają stany napięcia i lęku, nie działają nasennie. Nawet w wysokich dawkach trankwilizatory nie są w dosłownym znaczeniu tego słowa środkami nasennymi. Nadają się jednak do zwalczania zaburzeń snu, ponieważ usuwają powody wywołujące bezsenność. W odróżnieniu od neuroleptyków nie mają działania antypsychotycznego ani tłumiącego. Wpływ terapeutyczny tych leków nie trwa dłużej niż okres ich podawania. Nie wywołują objawów ubocznych ze strony układu autonomicznego, nie dają nigdy objawów parkinsonopodobnych. Należy pamiętać, że leków tych nie należy nadużywać, ponieważ mogą prowadzić do przyzwyczajeń, a nawet nałogu.